Latest Event Updates

Stevia- Μα τι είναι αυτό επιτέλους?

Posted on Updated on

Στέβια, η «γλυκαντική»

     

Mια φυσική γλυκαντική ουσία, χωρίς θερμίδες, εναλλακτική της ζάχαρης και των συνθετικών γλυκαντικών ουσιών (π.χ. ασπαρτάμη), που μας απαλλάσσει από τις ενοχές, δημιουργώντας συνταγές γλυκών χωρίς καθόλου ζάχαρη. Δεν υπάρχει πιο “μοδάτη”   πρώτη ύλη αυτή τη στιγμή,  που απενοχοποιεί την μεγαλύτερη αμαρτία. Δεν είναι συνθετική, δεν περιλαμβάνει τεχνητά συστατικά, ούτε τροποποιείται χημικά και αυτό είναι  ιδανικό για όσους θέλουν να απολαμβάνουν γλυκές γεύσεις, χωρίς επιπλέον θερμίδες αλλά και για όσους τα γλυκά είναι  απαγορευμένα λόγω π.χ. σακχαρώδη διαβήτη. Την στέβια  θα τη βρείτε και στα φαρμακεία και πρέπει να γνωρίζετε ότι ένας φάκελος  (1,5γρ.) π.χ. της εταιρίας Sweete  ισοδυναμεί σε γλυκύτητα, με δύο κουταλάκια ζάχαρης (10 γρ. περίπου) .

Ποια είναι η αναλογία ζάχαρης – στέβια; Η αναλογία είναι περίπου 1γρ. στέβια προς 8-12γρ. ζάχαρης (αναφορικά με την εταιρία Sweete). Δηλαδή χρησιμοποιούμε 8 έως 12 φορές λιγότερη ποσότητα, ανάλογα με τη συνταγή.
   Μπορούμε μόνοι μας, χωρίς συνταγές από ειδικούς-chef ζαχαροπλαστικής , να αντικαταστήσουμε την ποσότητα ζάχαρης με στέβια σε κάποια γλυκά και εάν ναι, σε τι είδους γλυκά;  Ουσιαστικά, δεν είναι εύκολο να παρασκευάσει κάποιος γλυκά με στέβια, χωρίς να έχει ως βάση συνταγές από ειδικούς-chef Patissier. Εάν επιθυμεί, ωστόσο, να πειραματιστεί, θα πρέπει να επικεντρώσει τις προσπάθειες του στην παρασκευή ροφημάτων, κομπόστας με φρούτα ή κάποιας απλής κρέμας, όπως πανακότα, όπου δεν απαιτείται ουσιαστικά κάποια άλλη αλλαγή στα υπόλοιπα υλικά της συνταγής, παρά μόνο αντικατάσταση της ζάχαρης με την αντίστοιχη ποσότητα σε στέβια.
Πώς η στέβια -σε σύγκριση με τη ζάχαρη – επιδρά στην υφή, την όψη, τη δομή κτλ. των γλυκών;   Η διαφορά στην «υφή» των γλυκών εξαρτάται ουσιαστικά από το είδος του γλυκού. Δηλαδή όταν παρασκευάζουμε γλυκά όπως μους ή κρέμες με στέβια, δεν υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά στην υφή, τη δομή και την όψη στο αποτέλεσμα που θα έχουμε, συγκριτικά, με αυτό που έχουμε συνηθίσει χρησιμοποιώντας ζάχαρη. Όταν όμως παρασκευάζουμε γλυκά όπως κέικ, βουτήματα ή μπακλαβαδάκια, τότε το αποτέλεσμα παρουσιάζει έντονες διαφορές ως προς την ύφη, τη δομή και την όψη. Αλλά αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό, δεδομένου ότι έχουμε να κάνουμε με ένα καινούργιο υλικό, με διαφορετική “συμπεριφορά’’, το οποίο δημιουργεί μια εντελώς νέα κατηγορία γλυκών.
Μπορεί η ζάχαρη να αντικατασταθεί σε όλα τα γλυκά, π.χ. στο κέικ, με στέβια; Σε ποιες περιπτώσεις η στέβια δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη ζάχαρη;
Όχι, η ζάχαρη δεν μπορεί να αντικατασταθεί σε όλα τα γλυκά με στέβια, για παράδειγμα δεν μπορεί να αντικατασταθεί ούτε στα κέικ ούτε στα σιροπιαστά γλυκά. Όπως ανέφερα παραπάνω, η στέβια είναι ένα νέο υλικό με διαφορετική συμπεριφορά. Στην περίπτωση των κέικ, μπορεί κατά τη διάρκεια του ψησίματος να έχουμε φαινομενικά το επιθυμητό αποτέλεσμα, δηλαδή το κέικ μας να φουσκώσει, αλλά μόλις το βγάλουμε από το φούρνο θα αρχίσει να χάνει τον όγκο του και να γίνεται ελαστικό. Όσον αφορά τα σιροπιαστά γλυκά και τις μαρμελάδες, είναι αδύνατον να έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα λόγω του ότι το ποσοστό ζάχαρης σε αυτά τα γλυκά ανέρχεται περίπου στο 60% του συνόλου της συνταγής. Συνεπώς, όταν θέλουμε να αντικαταστήσουμε αυτό το ποσοστό ζάχαρης με στέβια, θα έχουμε πολύ μεγάλη απώλεια όγκου και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα αντί να βγει ένα παχύρευστο αποτέλεσμα, το σιρόπι ή η μαρμελάδα μας να είναι πάρα πολύ ρευστά. Άρα είναι αδύνατο να έχουμε το ίδιο τελικό προϊόν. Ο μόνος τρόπος για να χρησιμοποιήσουμε στέβια σε τέτοιου είδους γλυκίσματα, είναι επιχειρώντας κάποιες “αλχημείες”.

    «Μυστικά» στη διαχείριση της στέβια : Όταν για τη δημιουργία ενός γλυκού χρησιμοποιούμε στέβια, παρουσιάζεται μεγάλη απόκλιση στον όγκο της συνταγής σε σχέση με τη χρήση της ζάχαρης. Το γεγονός αυτό δημιουργεί και όλες τις δυσκολίες που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Για να μπορέσουμε να καταφέρουμε ίδιο ή παρόμοιο αποτέλεσμα ως προς την όψη, τη δομή και την υφή των γλυκών, θα πρέπει να γίνουν αλλαγές και στα υπόλοιπα υλικά της συνταγής. Για το λόγο αυτό, όπως άλλωστε προανέφερα, για να παρασκευάσει κάποιος ένα γλυκό με στέβια θα πρέπει αρχικά, να βασιστεί σε συνταγές που έχουν προτείνει ειδικοί-chef Patissier.  Αυτό που πρέπει να προσέχουμε όταν παρασκευάζουμε μια συνταγή με στέβια, είναι η ποσότητα που θα χρησιμοποιήσουμε. Η στέβια έχει γεύση, δεν είναι γευστικά ουδέτερη όπως η ζάχαρη, συνεπώς εάν δεν χρησιμοποιήσουμε την κατάλληλη ποσότητα, μπορεί να προκληθεί αλλοίωση στη γεύση του γλυκού, ενώ εάν χρησιμοποιηθεί μεγάλη ποσότητα στέβια υπάρχει περίπτωση το αποτέλεσμα να πικρίζει. Αναζητήστε συνταγές με στέβια όπως Crème Brulee ή Cheese cake και κερδίστε σε νέες γεύσεις αλλά και σε απολάυσεις με λιγότερες θερμίδες!!!

Ευχαριστούμε θερμά τον chef- Patissier Δημήτρη Χρονόπουλο

Πότε κάνουμε οικονομία…?

Posted on Updated on

γλυκό ή φρούτο

«Είναι δυνατόν, να ξοδεύω χρήματα για διατροφικές συμβουλές  και διαιτολογική παρακολούθηση στις μέρες μας;!»

Κάθε φορά που πρέπει να απαντήσω-είτε στις επαφές μου ,είτε μέσω e-mail -σε κάποια φίλη ή φίλο μου ,που δυσκολεύεται να χάσει βάρος ή που μου ζητά διευκρινήσεις για την εβδομαδιαία του προπόνηση, η απάντηση  δίνετε εύκολα ,στηριζόμενη στις  γνώσεις ,στις εμπειρίες και στα δεδομένα ιατρικών και αθλητικών ερευνών που σε οδηγούν στην απάντηση. Όταν όμως κάποιος ρωτά έναν διαιτολόγο για την οικονομία ή την οικιακή οικονομία  ,τότε θα πρέπει να βρεις μια απάντηση που να ταιριάζει με τις υπάρχουσες κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες ,αλλά και να στηρίζεσαι στην καθημερινή επαφή με τους ανθρώπους που ακολουθούν ένα διατροφικό πρόγραμμα.

Οι καιροί είναι δύσκολοι και κάθε άνθρωπος θέλοντας να κάνει οικονομία προσπαθεί να αφαιρέσει από τη ζωή του πράγματα που νομίζει ότι κοστίζουν ακριβά ή ότι είναι πολυτέλεια. Η άποψή μου ,ως διατροφολόγος βγαλμένη από την εμπειρία μου παρακολουθώντας διατροφικά εδώ και αρκετό καιρό πάρα πολλά άτομα ,είναι ότι ο άνθρωπος που ακολουθεί ένα συγκεκριμένο διαιτολόγιο και στην προκειμένη περίπτωση ένα εξατομικευμένο διαιτολόγιο είναι ,αν μη τι άλλο, κερδισμένο οικονομικά ,διότι καταναλώνει συγκεκριμένα χρήματα για τροφές τις οποίες αναγράφονται στο διαιτολόγιο, χωρίς να παρασύρεται από τροφές  (όπως γλυκά ,ποτά) πρόχειρα  φαγητά τα οποία κοστίζουν πολλά και επιπλέον περιττά χρήματα και  κάνουν κακό στην ομορφιά ,την ψυχολογία αλλά και πολύ χειρότερα στην υγεία. Με λίγα λόγια είναι αποδεδειγμένο, ότι μια διατροφή κοστίζει ελάχιστα , αν αφαιρέσουμε το κόστος της, από το κόστος των περιττών και επιβλαβών τροφών που θα καταναλώσει κάποιος που δεν ακολουθεί συγκεκριμένο διαιτολόγιο και καθοδηγείτε από την ακόρεστη λαχτάρα του  να αγοράζει ευφάνταστες  συσκευασίες και προϊόντα διαφήμισης . Θα κατανοήσουμε ,τότε ότι είναι περίσσεια κερδισμένος όταν παραμένει πιστός σε σωστές διατροφικές συμβουλές .

Με άλλα λόγια η παρακολούθηση μιας διατροφής μας βοηθά να κάνουμε οικονομία ,χωρίς να εφοδιάζουμε το σώμα μας με άχρηστες θερμίδες . Αυτό θα πρέπει να το καταλάβουμε όλοι .Και αν προσθέσουμε τα οφέλη στην ομορφιά ,την ψυχολογία και την υγεία μας τότε θα καταλάβουμε πόσο σημαντική είναι η πιστή τήρηση ενός τέτοιου διαιτολογίου. Συμφωνείτε μαζί μου ;

Με αυτόν τον τρόπο ,λοιπόν ,απάντησα στην φίλη μου η οποία, μου έδειξε ότι έχει ενοχές για τα χρήματα που ξοδεύει για διαιτολογική παρακολούθηση και θέλοντας να κάνει οικονομία κατέληξε στην εγκατάλειψη της προσπάθειας . Έχοντας την πρόθεση να κάνει οικονομία ξεκίνησε από αυτό που θεωρεί πολυτέλεια. Θεωρεί την ομορφιά ,την καλή ψυχολογία και τελικά την υγεία  της ως πολυτέλεια. Για να γίνω σαφής ,όταν αναφερόμαστε στα υλικά αγαθά ,θεωρώ ότι  πολυτέλεια είναι να αγοράσω κάτι το οποίο δεν έχει χρησιμότητα ή αν έχει είναι ελάχιστη. Όταν επενδύουμε στην εμφάνιση και την θετική ψυχολογία ,αλλά κυριότερα στην υγεία μας , η λέξη πολυτέλεια δεν είναι η κατάλληλη.  Η οικονομική κρίση θα πρέπει να μας βοηθήσει όλους να αναρωτηθούμε ποιές είναι οι  προτεραιότητές μας στη ζωή και σίγουρα θα έλθουμε αντιμέτωποι με αυτά που πραγματικά έχουμε ανάγκη και μας προάγουν ως άτομα ,σε αντίθεση με αυτά που λόγο συνήθειας νομίζουμε ότι είναι αναγκαία. Με πολλή αγάπη και κατανόηση ,κυρίως προς τον εαυτό μας ,δεχόμαστε κάθε αλλαγή στη ζωή μας προς το καλύτερο ,διότι είναι ανεκτίμητη και «ανέξοδη».

Εναλλακτικό πρωινό…

Posted on Updated on

νιφάδες βρώμης

Μήπως πρέπει να την προσθέσετε στο ημερήσιο διαιτολόγιό σας?

Πολλοί ανθρωποι έχουν πλέον υιοθετήσει στην διατροφή τους την καλή συνήθεια ενός πρωινού θρεπτικού γεύματος. Επιλέγουν ,όμως ,τυποποιημένα δημητριακά για πρωινό τα οποία είναι  επεξεργασμένα και  έχουν προσθήκη ζάχαρης και γεύσης ,όπως κακάο ή μέλι.Τα επεξεργασμένα δημητριακά έχουν ελάχιστες ευεργετικές ιδιότητες για τον οργανισμό και κρύβουν πολλές θερμίδες ,λόγω ζάχαρης .Αντίθετα η βρώμη (Avena sativa) είναι ένα είδος δημητριακού που μπορεί να χαρακτηριστεί και ως  «λειτουργικό» τρόφιμο λόγω της περιεκτικότητάς της σε β-γλυκάνη.

Οι β-γλυκάνες είναι δομικοί πολυσακχαρίτες (σύνθετοι υδατάνθρακες) και τις συναντάμε στα κυτταρικά τοιχώματα των δημητριακών σπόρων. Με άλλα λόγια, πρόκειται για διαλυτές φυτικές ίνες. Το πίτουρο της βρώμης περιέχει β-γλυκάνες σε ποσοστό 2,2 – 7,8 %.

Πολλές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν συμπέραναν πως οι φυτικές ίνες όπως το πίτουρο βρώμης βελτιώνουν το λιπιδαιμικό προφίλ. Επίσης συμβάλουν στην καλύτερη ρύθμιση της μεταγευματικής γλυκόζης στο αίμα .  Η μελέτη των Brown και των συνεργατών του έδειξε ότι η αύξηση στην πρόσληψη διαλυτών φυτικών ινών κατά 1 γρ /ημέρα μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της ολικής και της LDL – κακής χοληστερόλης κατά     1,73 mg/dl και 2,2 mg/dl αντίστοιχα. Η μελέτη CARDIA κατέληξε στις ευεργετικές ιδιότητες των φυτικών ινών καθώς παρατηρήθηκαν βελτιωμένα επίπεδα ινσουλίνης, μείωση σωματικού βάρους, αρτηριακής πίεσης ,τριγλυκεριδίων, της LDL χοληστερόλης και του ινωδογόνου αίματος.

Οι μηχανισμοί με τους οποίους δρουν οι διαλυτές β-γλυκάνες στα λιπίδια αίματος είναι οι εξής:

  • Δημιουργούν μέσα στο έντερο ένα είδος ζελατίνης που δεσμεύει τη χοληστερόλη και δεν επιτρέπουν την απορρόφηση της από το έντερο.
  • Δεσμεύουν τα χολικά οξέα στο λεπτό έντερο με αποτέλεσμα την μείωση της χοληστερόλης στον ορό του πλάσματος ,και
  • Μέσω της ζύμωσης από τα βακτήρια του παχέος εντέρου αναστέλλουν την σύνθεση της χοληστερόλης.

Οι β-γλυκάνες ,λοιπόν, ανήκουν στην κατηγορία των λειτουργικών και βιοενεργών συστατικών. Στην Μεγάλη Βρετανία το J.H.C.I (Joint Health Claims Initiative) υποστηρίζει ότι η κατανάλωση 3 γραμμαρίων β-γλυκάνης βρώμης στο πλαίσιο μίας υγιεινής διατροφής με χαμηλές θερμίδες, μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά στη μείωση της χοληστερόλης.

Η πρόσφατη έκθεση του Εθνικού Αμερικανικού Προγράμματος Εκπαίδευσης για τη Χοληστερόλη (NCEP) συστήνει την κατανάλωση φυτικών διαλυτών ινών, όπως η

β-γλυκάνη. Για τους παραπάνω λόγους, έχει ήδη πραγματοποιηθεί ο εμπλουτισμός προϊόντων με β-γλυκάνες όπως δημητριακά πρωινού, αρτοσκευάσματα και ζυμαρικά.

Αν η γεύση της βρώμης για πρωινό δεν σας καλύπτει γευστικά ,τότε προσπαθήστε να την συνδυάσετε μαζί με μια μικρή ποσότητα επεξεργασμένων δημητριακών στο πρωινό σας ,ή μεσα σε  γιαούρτι ,ή ακόμα και μέσα στα γλυκά –αρτοσκευάσματα όπου χρησιμοποιείτε ως υλικό το αλεύρι.

Η υιοθέτηση ενός υγιεινού και ισορροπημένου διαιτολογίου βοηθά να διατηρήσουμε την υγεία μας και να διατηρούμε το επιθυμιτό σωματικό μας βάρος και η βρώμη σίγουρα είναι σύμμαχός μας.

Βιβλιογραφία

Kerckhoffs D, Hornstra G & Mensink R. Cholesterol-lowering effect of Β-glucan from oat bran in mildly hypercholesterolemic subjects may decrease when Β-glucan is incorporated into bread and cookies. American Society for Clinical Nutrition. 2003;78:221–7.

Πηγή :http://www.mednutrition.gr/b-glykani-kai-meiwsi-tis-holisterolis

Ο δικός μου Personal Trainer..

Posted on Updated on

your trainer
your trainer

Το Personal Training (προσωπική εκγύμναση), όσο και αν φαίνεται περίεργο έχει τις ρίζες του στην εποχή του Περικλή. Από τότε η κάθε οικογένεια είχε τον δικό της «παιδοτρίβη», ο οποίος ασχολιόταν με την φυσική κατάσταση του κάθε παιδιού ξεχωριστά. Σήμερα, αρκετούς αιώνες μετά, βλέπουμε ολοένα και περισσότερο κόσμο να έχει προσλάβει τον δικό του, προσωπικό προπονητή.

Η «μόδα» ξεκίνησε από την Αμερική, όπου και το επάγγελμα γνωρίζει την μεγαλύτερη άνθηση, για να φτάσει σιγά σίγά και στην Ελλάδα, όπου τα τελευταία τέσσερα με πέντε χρόνια παρατηρούμε μια ραγδαία άνοδο της υπηρεσίας αυτής.

Τι είναι όμως στην πραγματικότητα το Personal Training και προς τι όλος αυτός ο θόρυβος γύρω από το όνομα του;

O σύγχρονος άνθρωπος αφιερώνει πολλές ώρες στην προσωπική του εργασία,γεγονός που δεν του αφήνει πολλά περιθώρια για σωματική άσκηση. Το βλέπουμε καθημερινά και ορισμένοι από εμάς το ζούμε κιόλας. Οι λιγοστές, λοιπόν, ώρες που με κόπο εξοικονομούνται για άθληση πρέπει να έχουν την μέγιστη δυνατή ωφέλεια για το αθλούμενο. Εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος:

«Και γιατί να μην πάω στο κοντινότερο γυμναστήριο;».

Η αλήθεια είναι ότι στα περισσότερα πλέον γυμναστήρια οι ώρες αιχμής είναι ένας πραγματικός εφιάλτης, τόσο για τους γυμναστές οι οποίοι δεν αφιερώνουν  χρόνο για να επιβλέψουν όλο τον κόσμο, όσο και για τους πελάτες οι οποίοι περιμένουν αρκετή ώρα για να χρησιμοποιήσουν τα όργανα. Εδώ λοιπόν «επεμβαίνει» η φιλοσοφία του Personal Training, η οποία βασίζεται σε τρεις απλούς αλλά συνάμα «χρυσούς» κανόνες στον χώρο της γυμναστικής:

1.      Επίβλεψη

2.      Διόρθωση και

3.      Αυστηρή τήρηση του πρωτόκολλου προπόνησης.

Ο Personal trainer επιβλέπει τον πελάτη, τον παρακινεί, του παρέχει ψυχολογική υποστήριξη, με αποτέλεσμα ο αθλούμενος  να μην βλέπει τον κόπο του να χαραμίζεται.

 Η προσωπική εκγύμναση περιλαμβάνει ασκήσεις με βάρη, λάστιχα ή και σκέτο το βάρος του ανθρωπίνου σώματος και μπορεί να γίνει οπουδήποτε με ή και χωρίς εξοπλισμό.  Διαχωρίζεται σε indoor (εσωτερικού χώρου) και outdoor (εξωτερικού χώρου) και μπορεί να πραγματοποιηθεί σε σπίτι, σε ειδικό studio, ή ακόμα και στην ύπαιθρο. Ο εξοπλισμός μπορεί να είναι είτε δύο καρέκλες τοποθετημένες αντικριστά, είτε ένα στρώμα στο δάπεδο, ένας καναπές ή και κάποιο ειδικό λάστιχο. Στην χειρότερη περίπτωση θα χρειαστείτε από 20-30€ για να εξοπλιστείτε πλήρως (λάστιχα, βαράκια, υπόστρωμα).

 Η αύξηση στην ζήτηση της υπηρεσίας (20% τα τελευταία χρόνια) οφείλεται ακριβώς σε αυτήν την απλότητα και αποτελεσματικότητα που την διακρίνει. Βέβαια, πολύ σημαντικός παράγοντας είναι η σωστή επιλογή του Personal Trainer από τον πελάτη, ο οποίος οφείλει να είναι αρκετά προσεχτικός με τους διάφορους επιτήδειους που υπόσχονται γρήγορα και άμεσα αποτελέσματα.

Η φιλοσοφία του βασίζεται στην συστηματική συνεργασία προπονητή – ασκούμενου, η οποία αποδίδει καρπούς ΜΟΝΟ εφόσον υπάρχει αφοσίωση και πειθαρχεία και από τις δύο πλευρές.

Το παιδάκι και το φαγητό του..

Posted on Updated on

                 Η παιδική ηλικία είναι ένα στάδιο στη ζωή ενός ανθρώπου όπου μπαίνουν οι πρώτες βάσεις για την διατροφική του συμπεριφορά . Έρευνες δείχνουν ότι πολλά παιδιά σχολικής ηλικίας προσλαμβάνουν λιγότεραφρούτα και λαχανικά από όσα πρέπει, τη στιγμή που αυτά θα έπρεπε να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του ημερήσιου παιδικού διαιτολογίου. Είναι συχνό φαινόμενο δυστυχώς, η πλειοψηφία των παιδιών σχολικής ηλικίας να πιστεύει πως ‘απεχθάνεται’ τα όσπρια, πολλά φρούτα και τα περισσότερα λαχανικά και αρνούνται να τα δοκιμάσουν .Η προσέγγιση των γονιών ,αν δεν είναι η κατάλληλη ,θα δημιουργήσει μια αρνητική εμπειρία στο παιδί για το φαγητό. Για αυτό το κομμάτι της καθημερινότητας υπάρχουν μερικές πρακτικές συμβουλές :

  1. Δεν τσακωνόμαστε      για  το θέμα του φαγητού στο τραπέζι,      πολύ απλά γιατί στο μυαλό του παιδιού θα προστεθεί άλλη μια δυσάρεστη      εμπειρία σχετική με το φαγητό που επιμένει ότι δεν του αρέσει . Αντιθέτως,      με την πρώτη ευκαιρία απομακρύνουμε από το πιάτο του το ‘ένοχο’  τρόφιμο (ενδεικτικά το      τρώμε εμείς για να δώσουμε το καλό παράδειγμα) ώστε να μη χαλάσει η      ατμόσφαιρά και το ειδυλλιακό περιβάλλον του οικογενειακού γεύματος.Άρα,      ένα πρώτο και καλό βήμα είναι η κατανάλωση του φαγητού-τροφίμου από τους      υπολοίπους, ίσως και κάποια θετικά σχόλια για τη γεύση του, έτσι ώστε να      δοθεί η ευκαιρία στο παιδί ή να το μιμηθεί, ή έστω να το ξανασκεφτεί για      να το δοκιμάσει.
  2. Έχει αποδειχθεί      πως όταν τα λαχανικά είναι ‘κρυμμένα’ στα φαγητά, τα παιδιά συνηθίζουν      στη γεύσητους. Λόγου χάριν, μπορούμε να τρίψουμε ή και να λιώσουμε κολοκυθάκι,      μελιτζάνα, ντομάτα και πιπεριές μέσα στα       φαγητά όπως οι σούπες, τα βραστά, οι σάλτσες για τα μακαρόνια, οι      σπιτικές πίτες κτλ. και αν του αρέσει του μικρού μας φίλου τόσο πολύ η      γεύση, τότε του εκμυστηρευόμαστε και τα ‘κρυφά’ συστατικά του.
  3. Η επόμενη τακτική έχει να κάνει με τη συμμετοχή του παιδιού στη διαδικασία της μαγειρικής του φαγητού, με τρόπο παραγωγικό.   Αν το παιδί, που δεν τρώει αρακά έπαιζε τις μικρές μπαλίτσες με τα χεράκια του κατά την προετοιμασία  ενός γεύματος θα φάει και πιο εύκολα ένα πιάτο αρακά ως λαδερό φαγητό. Επίσης προτείνω να ψωνίσει μαζί με τη μαμά λαχανικά και φρούτα από το σούπερ μάρκετ, ή να δοκιμάσουν μαζί να μαζέψουν χόρτα και να κάνουν ένα πικ-νικ στην εξοχή, για να δουν από κοντά τα δέντρα και τα φυτά που παράγουν τους πολύτιμους καρπούς τους. Όλα αυτά βοηθούν στη διαμόρφωση νέων και σωστών πεποιθήσεων για τα λαχανικά, τα όσπρια και κυρίως τα φρούτα.
  4.  Τα παιδιά απεχθάνονται οτιδήποτε έχει πολύ έντονη μυρωδιά ή και γεύση και συνήθως η επιλογή αυτή τα ακολουθεί για πάντα. Όταν κατά την προετοιμασία π.χ. του κουνουπιδιού, το παιδί βρίσκεται στην κουζίνα δεν δημιουργούμε αρνητική εικόνα για την έντονη μυρωδιά που υπάρχει ή ακόμα και να ετοιμάσουμε ένα γεύμα με έντονη οσμή όταν το παιδί απουσιάζει.
  5.  Ακόμα είναι πολύ πιθανό ένα λαχανικό που δεν αρέσει στο παιδί μαγειρεμένο, να του αρέσει ωμό και αντίστροφα.  Ιδιαίτερα ωφέλιμο θα ήταν να πειραματιστούμε με ένα τρόφιμο π.χ. καρώτο  όταν ταυτόχρονα ασχολείται και με κάτι άλλο που του αρέσει, π.χ. με τον υπολογιστή. Ακολούθως, προσθέτουμε νέες γεύσεις και σε άλλα φαγητά, π.χ. μαρούλι και αγγούρι σε ένα τοστ, φρέσκια ντομάτα σε μια ομελέτα κ.α. Το τελευταίο βήμα είναι η δοκιμή με ένα φαγητό της ‘μαύρης λίστας’ (π.χ. αρακάς) μαγειρεμένο με μια νέα συνταγή, ίσως και με ένα θελκτικό τρόφιμο (π.χ. αρακάς με κοτόπουλο και σάλτσα).
  6.  Μεγάλο ρόλο στην επιτυχία της απόπειρας παίζει ο τρόπος που παρουσιάζεται το φαγητό, το φρούτο ή το λαχανικό και ο συνδυασμός   γεύσεων στο πιάτο. Δοκιμάστε πολύχρωμα φρούτα και λαχανικά, σερβίτσια με έντονα χρώματα, ζωγραφιές στο πιάτο με κομμένα φρούτα (π.χ. καραβάκια, παιδάκια, φατσούλες κ.α.
  7.   Αφού λοιπόν τα καταφέραμε σιγά- σιγά να τρώμε και φρούτα, από εδώ και πέρα θα πρέπει να βρίσκονται σε εμφανή σημεία και να είναι εύκολα προσβάσιμα από το παιδί , γιατί διαφορετικά θα θυμηθεί ότι στο ντουλάπι ψηλά στην κουζίνα έχει σοκολατάκια και καραμέλες και θα επιχειρήσει να τα φτάσει. Το ίδιο ισχύει πάντα και κατά τη διάρκεια του κύριου γεύματος. Θα πρέπει να υπάρχουν λαχανικά (εποχής) στο τραπέζι! Την ίδια λογική θα πρέπει να ακολουθούμε και με τα φρούτα. Πέρα από τη διαθεσιμότητά τους, απαιτούνται τεχνάσματα, προχωράμε σε κομπόστες κομμένες σε μικρά σχέδια με οδοντογλυφίδες, ή σε φρουτόκρεμες με λίγη κρέμα αραβοσίτου, χυμούς φρέσκων φρούτων  και βάλτε  φαντασία!
  8. Φροντίζουμε πάντα να επιβραβεύουμε το μικρό μας, συνήθως με αυτοκόλλητα, ζωγραφιές κτλ, για αυτά τα νέα, μικρά αλλά σημαντικά βήματα, ώστε να αντιλαμβάνεται ότι κάνει κάτι καλό.
  9.  Να θυμάστε πως η διακριτική και πολύ-μήχανη επιμονή είναι το κλειδί της επιτυχίας. θα χρειαστεί και υπομονή –μεγάλη αρετή- αφού φαίνεται ότι μετά από πολλές προσπάθειες, έρχεται σιγά-σιγά το αποτέλεσμα…αρκεί να υπάρχει όρεξη, ενδιαφέρον και σύστημα.

Η σωματική και πνευματική ανάπτυξη του παιδιού είναι πάντα καλύτερη όταν τρέφεται σωστά με όλα τα απαραίτητα συστατικά που έχει ανάγκη ένα παιδί:

  • Πρωτεΐνες καλής ποιότητας όπως το κόκκινο κρέας και τα αυγά ,
  • Υδατάνθρακες  όπως το ψωμί και τα ζυμαρικά ,
  • Ωφέλιμα λιπαρά όπως ελαιόλαδο,ξηρούς καρπούς  και λιπαρά ψάρια ,
  • Βιταμίνες από φρούτα και λαχανικά και
  • Μικροθρεπτικά συστατικά  ‘κρυμμένα’ σε κάθε τρόφιμο που λατρεύει ή θα λατρέψει το παιδί για την ομαλή  πορεία του στη ζωή!!!

Πατάτα, η σύμμαχος…

Posted on Updated on

πατατούλες νόστιμες

Εχοντας φθάσει στην Ευρώπη τον 16ο αιώνα από τη Νότια Αμερική, η καλλιέργειά τους διαδόθηκε στη γηραιά ήπειρο τον 18ο αιώνα φτάνοντας στο απόγειό της τον 19ο αιώνα. Οι πατάτες καταναλώνονται ευρύτατα από το κοινό σε πολλές χώρες. Όλοι τις τοποθετούν στο καθημερινό πιάτο σαν συνοδευτική τροφή και όχι ως κύριο γεύμα. Μια πρόσφατη ανασκόπηση των επιστημονικών δεδομένων ανέδειξε πως τρόφιμα με χαμηλή ενεργειακή πυκνότητα, όπως οι πατάτες, εμφανίζουν αυξημένη ικανότητα κορεσμού σε σχέση με τρόφιμα αυξημένης ενεργειακής πυκνότητας, όπως ένα γλυκό. Επιπρόσθετα, αν οι πατάτες καταναλωθούν σε συνδυασμό με μια λογική ποσότητα πρωτεΐνης, η οποία διαθέτει την υψηλότερη ικανότητα κορεσμού, τότε το αποτέλεσμα μεγιστοποιείται.

Με τα μέχρι στιγμής διαθέσιμα δεδομένα, οι γυναίκες καταναλώνουν κατά μέσο όρο μικρότερες ποσότητες πατάτας από τους άνδρες, ενώ οι ενήλικες γενικότερα φαίνεται να καταναλώνουν κατά μέσο όρο περίπου 100 γρ. ανά ημέρα. Οι πατάτες αποτελούν πηγή ενέργειας με τη μορφή του αμύλου και βρίθουν από θρεπτικά συστατικά  όπως βιταμίνη C, σιδήρο, φυλλικού οξύ, βιταμίνες  του συμπλέγματος Β (θειαμίνη και Β6), μαγνήσιο και ψευδάργυρο. Στη φυσική τους μορφή αποδίδουν χαμηλά ποσά ενέργειας και με δεδομένη τη μη χρησιμοποίηση λίπους κατά το μαγείρεμά τους μπορούν να μειώσουν την θερμιδική πυκνότητα του γεύματος. Οι πατάτες διατροφικά ανήκουν στην ομάδα τροφών του αμύλου και άρα δεν κατηγοριοποιούνται στην κατηγορία των λαχανικών. Μπορούν να βοηθήσουν τους καταναλωτές να καλύψουν τις καθημερινές τους ανάγκες σε ορισμένα μικροθρεπτικά συστατικά όπως το κάλιο.

Η ενέργεια που προσφέρουν οι πατάτες εντοπίζεται στη 0,7 θερμίδα / γρ. Το γεγονός αυτό οφείλεται στη μεγάλη τους περιεκτικότητα σε νερό και στη μηδενική τους περιεκτικότητα σε λιπαρά. Τα υψηλότερα ποσά ενέργειας αποδίδουν οι τηγανιτές πατάτες εξαιτίας του ελαίου που απορροφούν. Έτσι τα 100 γρ. τηγανιτής πατάτας περιέχουν 21.3 γρ. λίπους και αποδίδουν 324 θερμίδες. Για να μειωθεί η ποσότητα του λίπους που απορροφάται από την πατάτα, η νοικοκυρά θα μπορούσε να κόψει τις πατάτες σε πιο χοντρά κομμάτια. Με αυτό τον τρόπο η ίδια ποσότητα των 100 γρ. θα μπορούσε να περιέχει 10.2 γρ. λίπους και να αποδίδει 234 θερμίδες. Επιπρόσθετα, αν η διαδικασία του τηγανίσματος αντικατασταθεί από το ψήσιμο στο φούρνο, τότε τα 100 γρ. πατάτας απορροφούν 4.2 γρ. λίπους και αποδίδουν 162 θερμίδες.

Η περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες που περιέχουν οι πατάτες μπορεί να συγκριθεί με αυτή του σκουρόχρωμου ρυζιού, των ραπανιών και των σπαραγγιών. Το ξεφλούδισμα της πατάτας θα έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση των φυτικών ινών που περιέχει. Άρα είναι προτιμότερο να καταναλώνονται μαζί με το φλοιό τους. Οι μαγειρεμένες και οι κρύες μαγειρεμένες πατάτες περιέχουν αξιοσημείωτες ποσότητες ανθεκτικού αμύλου το οποίο είναι άλλη μια μορφή φυτικής ίνας και βοηθά στην ομαλότερη λειτουργία του εντέρου.

Η κύρια βιταμίνη της πατάτας είναι η βιταμίνη C. Τα επιστημονικά δεδομένα καταδεικνύουν μια νέα πραγματικότητα. Για την ακρίβεια το ξεφλούδισμα αφαιρεί μόνο το 10% του ασκορβικού οξέος (βιταμίνη C) της πατάτας. Το μαγείρεμα αφαιρεί ορισμένη ποσότητα βιταμίνης C της πατάτας, ενώ το βράσιμο έχει παρόμοια αποτελέσματα αφού μέρος της υδατοδιαλυτής αυτής βιταμίνης διαφεύγει στο νερό. Αν κάποιος θέλει να διατηρήσει τη μέγιστη δυνατή ποσότητα της βιταμίνης κατά το μαγείρεμα, τότε καλό θα ήταν να μην αφαιρέσει τη φλούδα από την πατάτα. Η διαδικασία μαγειρέματος που αφαιρεί τη μεγαλύτερη ποσότητα της βιταμίνης αυτής από την πατάτα είναι το βράσιμο, ενώ εκείνη που έχει τις μικρότερες απώλειες είναι το μαγείρεμα στο φούρνο μικροκυμάτων. Παρόμοια δεδομένα ισχύουν και για το κάλιο που περιέχει η πατάτα.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι φυτοχημικές ουσίες που περιέχουν οι πατάτες. Οι πιο χαρακτηριστικές είναι τα καροτενοειδή, ανάλογα με την ποικιλία και το χρώμα της πατάτας. Οι πατάτες με έντονα κίτρινη σάρκα περιέχουν κυρίως λουτεΐνη, β-καροτένιο, ζεαξανθίνη και βιολαξανθίνη, ουσίες οι οποίες είναι ευεργετικές για την ανθρώπινη όραση.  Η κυρίαρχη πολυφαινόλη στις πατάτες είναι το χλωρογενικό οξύ με έντονες αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Οι πατάτες περιέχουν επίσης σίδηρο. Μπορεί η ποσότητά του να μην είναι τόσο υψηλή όσο στα ζωικά τρόφιμα, αλλά ο συγκεκριμένος μη-αιμικός (φυτικής προέλευσης) σίδηρος μπορεί να συνεισφέρει στην κάλυψη του 7% της καθημερινής πρόσληψης σιδήρου. Αν συνυπολογιστεί και η μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C που περιέχουν οι πατάτες, τότε η βιοδιαθεσιμότητα του σιδήρου στον οργανισμό αυξάνεται. Μαζί με τα καρύδια και τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, οι πατάτες μπορούν να συνεισφέρουν στην κάλυψη των ημερήσιων αναγκών σε μαγνήσιο που τόσο χρειάζονται τα οστά, οι μύες και τα νεύρα.

Ανακεφαλαιώνοντας, οι πατάτες αποτελούν ένα φθηνό τρόφιμο το οποίο μπορεί κάλλιστα να συμπεριληφθεί στο εβδομαδιαίο διαιτολόγιο ενός υγιή ενήλικα, αλλά όπως όλα τα αμυλούχα τρόφιμα θα ήταν καλό να καταναλώνονται με μέτρο σε εβδομαδιαία βάση.